چهارشنبه ۰۹ آذر ۰۱ ۱۷:۵۷ ۳۴ بازديد
هیچ قانون شکست ناپذیری در مورد نحوه نوشتن یک عکس وجود ندارد. به هر حال، چه کسی جز مدیر عامل یا رئیس منابع انسانی سابق شما قوانینی را می خواهد؟ با این حال، برخی از دستورالعملهای ترکیببندی عکس در وبسایت Canon وجود دارد که میتوانید از آنها برای بهبود ترکیببندی عکسهای خود استفاده کنید.
برخی از مفاهیم ارائه شده در این مقاله هزاران سال است که وجود داشته و توسط برخی از مشهورترین نام های تاریخ در هنر و معماری استفاده شده است.
نمایش عناوین اخبار
آموزش ترکیب بندی با عکس
هر بار که عکس می گیرید، تصمیم می گیرید که چه چیزی را در آن قرار دهید یا نه. شما همچنین تصمیم می گیرید که چگونه وسایل را در جعبه بچینید. پس ترکیب چیست؟ این فقط چیدمان عناصر در عکس شماست.
می دانم که بسیاری از مردم تعاریف پیچیده تری از ترکیب بندی دارند، اما فکر می کنم آنها همه چیز را گیج کننده تر می کنند. در پایان، هر چیزی که در مورد ترکیب بندی می شنوید به چیدمان عناصر در عکس شما مربوط می شود - و اینکه چگونه این چیدمان باعث ایجاد یا شکستن کادر می شود.
البته پیدا کردن یک ترکیب خوب آسان است. اما این دلیل بیشتری برای ساده نگه داشتن همه چیز است. اگر در دانستن اینکه در مورد نقاشی از کجا شروع کنید مشکل دارید، اصول اولیه را در نظر بگیرید. تمام عکس های شما آنجاست. وظیفه شما این است که آنها را مرتب کنید.
ترکیب بندی در عکاسی یکی از مهم ترین عوامل فنی در عکاسی است که ارتباط مستقیمی با زیبایی شناسی تصویر دارد. ترکیب بندی دیدگاه خاص هنرمند و ایده ها و مفاهیم نقاشی را به بیننده یا بیننده منتقل می کند. ترکیب بندی به بینندگان کمک می کند تا تصاویر هدفمند و واضح ایجاد کنند.
ترکیب بندی در عکاسی موضوعی ساده و بی اهمیت به نظر می رسد. با این حال، در واقع بخش مهمی از ایجاد عکس های حرفه ای و موفق است. انتخاب ترکیب بندی مناسب در عکس گیج کننده و پیچیده نیست و با رعایت یک سری قوانین توصیه شده می توانید جذاب ترین عکس ها را بگیرید.
ترکیب بندی در عکاسی چیست؟
قاب و ترکیب بندی اولین تماس بیننده با یک اثر هنری مانند نقاشی یا عکس است. ترکیب بندی تاثیر مستقیمی بر درک تصویر و درک بهتر بیننده دارد. ترکیب بندی می تواند یک موضوع به ظاهر ساده را به یک اثر هنری تبدیل کند یا پرتره ای آرام از یک منظره شگفت انگیز ایجاد کند.
ذهن انسان همیشه مکان های کثیف را دوست ندارد. ترکیب بندی اساسا هنر چیدمان عناصر و چیدمان مکان تصاویر است. سکانسی که ارتباط قوی بین عناصر و صحنه ایجاد می کند و حس یا ایده ای را به بیننده منتقل می کند.
چرا ترکیب بندی در عکاسی مهم است؟
چند بار عکسی را دیده اید که به نظر می رسد در مکانی شگفت انگیز با موضوعی شگفت انگیز گرفته شده است، اما برای شما کار نمی کند؟
هماهنگی همه چیز برای عکاسی است. اغلب، یادگیری جنبه فنی عکاسی آسان است، بنابراین تنها چیزی که یک عکس عالی را از یک عکس کمتر جالب جدا می کند، ترکیب بندی است.
این روزها همه یک دوربین دارند، بنابراین دانستن اینکه چگونه افراد اطراف خود را به صورت بصری در حال عکس گرفتن ثبت کنید، می تواند به متمایز کردن کار شما از سایر عکاسان کمک کند. امیدواریم به موفقیت یا کسب و کاری که به دنبالش هستید دست پیدا کنید.
هدف ترکیب بندی شما در عکاسی چیست؟
انتقال مفهوم مورد نظر از عکاس به مخاطب
یک داستان در مورد تصویر بگویید
ایجاد تعادل بصری و ارتباط بین عناصر عکس
فضای عکس را برای درک بهتر بیننده ساده کنید.
عناصر منظم را مرتب کنید تا جالب تر شود
تکنیک ترکیب بندی
قوانینی در طول سال ها برای دستیابی به بهترین ترکیب بندی تصویر ایجاد شده اند، اما هیچ قانون اجباری برای ترکیب عکس منظره وجود ندارد. این قوانین در درجه اول برای عکاسان در نظر گرفته شده است و همیشه قابل اجرا نیستند.
قانون یک سوم در عکاسی ترکیبی
یکی از مهم ترین قوانین ترکیب بندی عکس، قانون یک سوم است. این اصل به عنوان یکی از کاربردی ترین اصول در تمامی ژانرهای عکاسی، نقاشی و فیلم شناخته می شود. برای استفاده از این نوع ترکیب بندی، باید فضای عکس را با استفاده از ۲ خط عمودی و ۲ خط افقی به ۹ قسمت مساوی تقسیم کنید.
این خطوط را می توان ذهنی در نظر گرفت یا با روشن کردن گزینه شبکه دوربین استفاده کرد. این خطوط در 4 نقطه تلاقی می کنند که به نقاط طلایی معروف هستند و مناسب ترین نقاط برای قرار دادن سوژه هستند. هر یک از این چهار نکته به درجات متفاوتی اهمیت دارند زیرا جلب توجه می کنند.
سوژه اصلی عکس باید در یکی از این نقاط قرار گیرد تا ترکیب بندی مناسبی به دست آید، اگرچه لازم نیست نقطه کانونی عکس یا سوژه اصلی در این نقاط قرار گیرد، گاهی اوقات سوژه برای ایجاد تصویر قرار می گیرد. . یک خط تقسیم برای رسیدن به یک ترکیب قوی کافی است.
انتخاب سوژه مناسب به موقعیت عکس و اهداف شما بستگی دارد.
هر منطقه دارای ویژگی ها و ویژگی های متفاوتی است. ساختن برخی از تصاویر آسان و برخی دشوار است. ترکیب قانون یک سوم به حفظ خطوط عمودی و افقی قاب و همچنین نظم سایر عناصر کمک می کند.
قانون یک سوم در عکاسی منظره به دو صورت قابل استفاده است. روش اول این است که افق را در خط پایین توزیع قرار دهیم، جایی که 2/3 تصاویر متعلق به آسمان است. اما گاهی اوقات در موقعیت های عکاسی پیش زمینه جالب تر است و آسمان اهمیت کمتری دارد. در این حالت خط افق روی خط بالایی تقسیم بر یک سوم قرار می گیرد و در نتیجه 2/3 تصویر بر روی طرح تصویر قرار می گیرد. لطفا توجه داشته باشید، لازم نیست افق را دقیقاً روی خطوط افقی قرار دهید.
قانون نسبت طلایی در ترکیب بندی عکس
نسبت طلایی یکی از قوانین ترکیب بندی است که در بسیاری از آثار هنرمندان خوب وجود دارد. نسبت طلایی از یک فرمول پیچیده ریاضی به نام نسبت فیبوناچی گرفته شده است. یادآوری نسبت طلایی در عکسها ممکن است پیچیدهتر از بعد سوم به نظر برسد، اما بعد سوم برای اکثر تصاویر مناسبتر است.
توضیح فرمول نسبت طلایی علمی است و بسیاری از دوستان عکاس حوصله خود را از دست می دهند. بسیاری از هنرمندان نسبت طلایی را روشی دشوار می دانند و از نسبت یک سوم استفاده می کنند.
برای ساده کردن و استفاده از این نوع ترکیب، منحنی نسبت طلایی را به خاطر بسپارید (تصویر زیر). اگر حافظه بصری خوبی دارید، می توانید این منحنی را در عکس خود پیش بینی کنید و سوژه خود را به درستی قرار دهید. سخت نیست اما با تمرین مستمر و پایبندی به این سبک موفق خواهید شد. نسبت طلایی نتایج عالی برای عکسهای طبیعت و منظره میدهد و به ثبت تصاویر در محیطهای مینیمال و جذاب کمک میکند.
قانون یک سوم بهتر است یا نسبت طلایی؟
نسبت طلایی و مقیاس یک سوم برای تعیین فضای مناسب برای سوژه اصلی در تصویر استفاده می شود. اما تفاوت این دو قانون در چینش عناصر در خطوط مستقیم و منحنی است. در ترکیب بندی، 1/3 عناصر عکس در خطوط عمودی و افقی قرار گرفته اند، اما در نسبت طلایی، عناصر بر اساس خطوط منحنی فیبوناچی (منحنی مارپیچی) قرار گرفته اند.
ترکیب نسبت طلایی کمی پیچیده تر از نسبت یک سوم است که بیننده را مجبور می کند زمان بیشتری را برای درک مفهوم یا داستان عکس صرف کند. اما معمولا ترکیبات با نسبت طلایی جذاب تر و حرفه ای تر هستند.
نگاه کردن را انتخاب کنید
اگر من یا شما صحنهای را با برد پیت به اشتراک میگذاشتیم، به سختی میتوانستیم با او روی پرده بنشینیم، مگر اینکه کاری انجام دهیم که واقعاً به خودمان استرس وارد کنیم!
فوکوس انتخابی راهی عالی برای برجسته کردن یک شی نمادین با یک شی نمادین کوچک در پس زمینه است. با نگه داشتن یک سوژه در فوکوس و محو کردن سوژه دیگر، می توانید بر یک موضوع بیشتر از موضوع دیگر تأکید کنید. این معمولاً با بررسی عمق میدان انجام می شود و واقعاً می تواند به کوتاه و جذاب شدن جمله کمک کند.
نیازی به گفتن نیست که این تکنیک برای عکاسی منظره و پرتره عالی است. اگر تصویر دارای یک موضوع اصلی و نقطه کانونی و هر چیز دیگری در آن باشد، چشم بیننده را مستقیماً به ترکیب شما می کشاند.
سادگی
وقتی در یک صحنه بزرگ غوطه ور هستید و اتفاقات زیادی در حال رخ دادن است، از خود بپرسید: "چه چیزی اینجا برای من جالب تر است؟" سعی کنید این را از خود بپرسید. و سپس تصویر بزرگ را بسازید.
ساده نگه دارید... آنچه را که می خواهید به بیننده نشان دهید. لازم نیست هر عکسی دارای پسزمینهای عالی با سه یا چهار سوژه باشد که به آسمانی دراماتیک منتهی میشود تا توجه بیننده را حفظ کند.
قوانین و روابط
قوانین و نسبت های "طلایی" زیادی وجود دارد که می توان از آنها برای برجسته کردن قسمت های جالب ترکیب در یک تصویر استفاده کرد. این نسبت ها با استفاده از خطوط و منحنی ها، قاب را به قسمت های مهم تقسیم می کنند.
هدف از این تناسبات کمک به قرار دادن عناصر در ترکیب بندی است که توجه بیننده را به خود جلب می کند و همچنین قرار دادن سوژه ها در گوشه ها و موقعیت های کادر برای جلب توجه بیننده است.
مارپیچ طلایی
مارپیچ طلایی روش دیگری است که مردم برای قاب عکس استفاده می کنند. منحنی از گوشه شروع می شود و از بالای قاب به سمت وسط و پایین حرکت می کند. مفهوم این است که اکشن و سوژه باید روی منحنی باشد و جالب ترین قسمت عکس شما باید در مرکز منحنی در قسمت چهارم کادر قرار گیرد.
مثلث های طلایی
مثلث طلایی یکی دیگر از تکنیک های ترکیب بندی است که توسط عکاسان برای شکستن یک صحنه و تاکید بر قسمت های خاصی از کادر استفاده می شود. این شامل کشیدن یک خط مورب از گوشه ای از تصویر به گوشه دیگر است و سپس دو خط دیگر از گوشه های باقی مانده این خط خارج شده و آنها را به هم وصل می کند. جایی که خطوط کوتاه با خط مرکزی بزرگتر برخورد می کنند باید خطوط جالب ترین قسمت های ترکیب بندی شما باشد.
مورب باروک و ماکابر
اگر شما یک مورخ واقعی هنر هستید، احتمالاً در مورد مورب های باروک و شیطانی شنیده اید.
مورب های باروک خطوطی هستند که در گوشه ها از راست به چپ کشیده می شوند. یک مورب شوم از چپ به راست در گوشه ها اجرا می شود. راحتتر است که آن را "X" روی قاب صداگذاری کنید، اما تقریباً به آن جالب نیست.
بازتاب پویا و پیش زمینه
دو موردی که من دوست دارم هنگام نوشتن عکس به دنبال آن باشم، نوردهی و محدوده دینامیکی است. همه جا به دنبال آب برای استفاده در عکس های خود باشید. انعکاس نه تنها به تصویر سوژه اصلی می افزاید (چه چیزی بهتر از یک سوژه پویا؟ دو تا از آنها!)، بلکه آب رنگ ها را از آسمان حفظ می کند و به تصویر تنوع می بخشد. نشاط مضاعفی می بخشد.
وقتی آب وجود ندارد، من به دنبال انواع پس زمینه پویا مانند تنه درختان قدیمی، تخت گل های وحشی، شاخ و برگ های جالب و زمین شکسته می گردم. بهتر از این، خطوطی در جلو وجود دارد که موضوع من را نشان می دهد.
اگرچه این نوع پسزمینهها معمولاً با عکاسی منظره همراه هستند، اما با کمی خلاقیت میتوانند برای کارهای شهری، عروسی و پرتره نیز عالی باشند. برای کارهای پرتره و محصول، پسزمینه نباید خیلی پویا باشد، اما مراقب باشید هرگونه حواسپرتی را که تمرکز را از سوژه اصلی شما دور میکند، حذف کنید.
تعارض
وقتی مردم اغلب به درگیری فکر می کنند، به تعادل بین روشنایی و تاریکی فکر می کنند. وقتی می نویسید، داشتن عکس در جیب بسیار مفید است، اما فکر کنید و راه های دیگری پیدا کنید که همه چیز می تواند متفاوت باشد.
کنتراست می تواند بزرگ و کوچک، قدیمی و جدید، زنده و مرده، گرم و سرد، سریع و آهسته باشد. راه های زیادی برای روایت داستان با عناصر متضاد به غیر از نور و تاریکی وجود دارد. به سوژه خود نگاه کنید، چیزهایی را پیدا کنید که با آن تضاد دارند و سعی کنید از آن به عنوان بخشی از ترکیب بندی خود استفاده کنید.
تکرار شکل
تکرار الگوها و اشکال یک راه فوق العاده برای ایجاد تصاویر جالب است. نکته کلیدی این است که آنها را خیلی خوب قاب کنید (قاب را پر کنید!) و مطمئن شوید که چیزهای جالب دیگر با الگو متفاوت هستند، مانند رنگ ها، بافت ها و کنتراست.
منبع: https://canon1.ir/%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-2/
برخی از مفاهیم ارائه شده در این مقاله هزاران سال است که وجود داشته و توسط برخی از مشهورترین نام های تاریخ در هنر و معماری استفاده شده است.
نمایش عناوین اخبار
آموزش ترکیب بندی با عکس
هر بار که عکس می گیرید، تصمیم می گیرید که چه چیزی را در آن قرار دهید یا نه. شما همچنین تصمیم می گیرید که چگونه وسایل را در جعبه بچینید. پس ترکیب چیست؟ این فقط چیدمان عناصر در عکس شماست.
می دانم که بسیاری از مردم تعاریف پیچیده تری از ترکیب بندی دارند، اما فکر می کنم آنها همه چیز را گیج کننده تر می کنند. در پایان، هر چیزی که در مورد ترکیب بندی می شنوید به چیدمان عناصر در عکس شما مربوط می شود - و اینکه چگونه این چیدمان باعث ایجاد یا شکستن کادر می شود.
البته پیدا کردن یک ترکیب خوب آسان است. اما این دلیل بیشتری برای ساده نگه داشتن همه چیز است. اگر در دانستن اینکه در مورد نقاشی از کجا شروع کنید مشکل دارید، اصول اولیه را در نظر بگیرید. تمام عکس های شما آنجاست. وظیفه شما این است که آنها را مرتب کنید.
ترکیب بندی در عکاسی یکی از مهم ترین عوامل فنی در عکاسی است که ارتباط مستقیمی با زیبایی شناسی تصویر دارد. ترکیب بندی دیدگاه خاص هنرمند و ایده ها و مفاهیم نقاشی را به بیننده یا بیننده منتقل می کند. ترکیب بندی به بینندگان کمک می کند تا تصاویر هدفمند و واضح ایجاد کنند.
ترکیب بندی در عکاسی موضوعی ساده و بی اهمیت به نظر می رسد. با این حال، در واقع بخش مهمی از ایجاد عکس های حرفه ای و موفق است. انتخاب ترکیب بندی مناسب در عکس گیج کننده و پیچیده نیست و با رعایت یک سری قوانین توصیه شده می توانید جذاب ترین عکس ها را بگیرید.
ترکیب بندی در عکاسی چیست؟
قاب و ترکیب بندی اولین تماس بیننده با یک اثر هنری مانند نقاشی یا عکس است. ترکیب بندی تاثیر مستقیمی بر درک تصویر و درک بهتر بیننده دارد. ترکیب بندی می تواند یک موضوع به ظاهر ساده را به یک اثر هنری تبدیل کند یا پرتره ای آرام از یک منظره شگفت انگیز ایجاد کند.
ذهن انسان همیشه مکان های کثیف را دوست ندارد. ترکیب بندی اساسا هنر چیدمان عناصر و چیدمان مکان تصاویر است. سکانسی که ارتباط قوی بین عناصر و صحنه ایجاد می کند و حس یا ایده ای را به بیننده منتقل می کند.
چرا ترکیب بندی در عکاسی مهم است؟
چند بار عکسی را دیده اید که به نظر می رسد در مکانی شگفت انگیز با موضوعی شگفت انگیز گرفته شده است، اما برای شما کار نمی کند؟
هماهنگی همه چیز برای عکاسی است. اغلب، یادگیری جنبه فنی عکاسی آسان است، بنابراین تنها چیزی که یک عکس عالی را از یک عکس کمتر جالب جدا می کند، ترکیب بندی است.
این روزها همه یک دوربین دارند، بنابراین دانستن اینکه چگونه افراد اطراف خود را به صورت بصری در حال عکس گرفتن ثبت کنید، می تواند به متمایز کردن کار شما از سایر عکاسان کمک کند. امیدواریم به موفقیت یا کسب و کاری که به دنبالش هستید دست پیدا کنید.
هدف ترکیب بندی شما در عکاسی چیست؟
انتقال مفهوم مورد نظر از عکاس به مخاطب
یک داستان در مورد تصویر بگویید
ایجاد تعادل بصری و ارتباط بین عناصر عکس
فضای عکس را برای درک بهتر بیننده ساده کنید.
عناصر منظم را مرتب کنید تا جالب تر شود
تکنیک ترکیب بندی
قوانینی در طول سال ها برای دستیابی به بهترین ترکیب بندی تصویر ایجاد شده اند، اما هیچ قانون اجباری برای ترکیب عکس منظره وجود ندارد. این قوانین در درجه اول برای عکاسان در نظر گرفته شده است و همیشه قابل اجرا نیستند.
قانون یک سوم در عکاسی ترکیبی
یکی از مهم ترین قوانین ترکیب بندی عکس، قانون یک سوم است. این اصل به عنوان یکی از کاربردی ترین اصول در تمامی ژانرهای عکاسی، نقاشی و فیلم شناخته می شود. برای استفاده از این نوع ترکیب بندی، باید فضای عکس را با استفاده از ۲ خط عمودی و ۲ خط افقی به ۹ قسمت مساوی تقسیم کنید.
این خطوط را می توان ذهنی در نظر گرفت یا با روشن کردن گزینه شبکه دوربین استفاده کرد. این خطوط در 4 نقطه تلاقی می کنند که به نقاط طلایی معروف هستند و مناسب ترین نقاط برای قرار دادن سوژه هستند. هر یک از این چهار نکته به درجات متفاوتی اهمیت دارند زیرا جلب توجه می کنند.
سوژه اصلی عکس باید در یکی از این نقاط قرار گیرد تا ترکیب بندی مناسبی به دست آید، اگرچه لازم نیست نقطه کانونی عکس یا سوژه اصلی در این نقاط قرار گیرد، گاهی اوقات سوژه برای ایجاد تصویر قرار می گیرد. . یک خط تقسیم برای رسیدن به یک ترکیب قوی کافی است.
انتخاب سوژه مناسب به موقعیت عکس و اهداف شما بستگی دارد.
هر منطقه دارای ویژگی ها و ویژگی های متفاوتی است. ساختن برخی از تصاویر آسان و برخی دشوار است. ترکیب قانون یک سوم به حفظ خطوط عمودی و افقی قاب و همچنین نظم سایر عناصر کمک می کند.
قانون یک سوم در عکاسی منظره به دو صورت قابل استفاده است. روش اول این است که افق را در خط پایین توزیع قرار دهیم، جایی که 2/3 تصاویر متعلق به آسمان است. اما گاهی اوقات در موقعیت های عکاسی پیش زمینه جالب تر است و آسمان اهمیت کمتری دارد. در این حالت خط افق روی خط بالایی تقسیم بر یک سوم قرار می گیرد و در نتیجه 2/3 تصویر بر روی طرح تصویر قرار می گیرد. لطفا توجه داشته باشید، لازم نیست افق را دقیقاً روی خطوط افقی قرار دهید.
قانون نسبت طلایی در ترکیب بندی عکس
نسبت طلایی یکی از قوانین ترکیب بندی است که در بسیاری از آثار هنرمندان خوب وجود دارد. نسبت طلایی از یک فرمول پیچیده ریاضی به نام نسبت فیبوناچی گرفته شده است. یادآوری نسبت طلایی در عکسها ممکن است پیچیدهتر از بعد سوم به نظر برسد، اما بعد سوم برای اکثر تصاویر مناسبتر است.
توضیح فرمول نسبت طلایی علمی است و بسیاری از دوستان عکاس حوصله خود را از دست می دهند. بسیاری از هنرمندان نسبت طلایی را روشی دشوار می دانند و از نسبت یک سوم استفاده می کنند.
برای ساده کردن و استفاده از این نوع ترکیب، منحنی نسبت طلایی را به خاطر بسپارید (تصویر زیر). اگر حافظه بصری خوبی دارید، می توانید این منحنی را در عکس خود پیش بینی کنید و سوژه خود را به درستی قرار دهید. سخت نیست اما با تمرین مستمر و پایبندی به این سبک موفق خواهید شد. نسبت طلایی نتایج عالی برای عکسهای طبیعت و منظره میدهد و به ثبت تصاویر در محیطهای مینیمال و جذاب کمک میکند.
قانون یک سوم بهتر است یا نسبت طلایی؟
نسبت طلایی و مقیاس یک سوم برای تعیین فضای مناسب برای سوژه اصلی در تصویر استفاده می شود. اما تفاوت این دو قانون در چینش عناصر در خطوط مستقیم و منحنی است. در ترکیب بندی، 1/3 عناصر عکس در خطوط عمودی و افقی قرار گرفته اند، اما در نسبت طلایی، عناصر بر اساس خطوط منحنی فیبوناچی (منحنی مارپیچی) قرار گرفته اند.
ترکیب نسبت طلایی کمی پیچیده تر از نسبت یک سوم است که بیننده را مجبور می کند زمان بیشتری را برای درک مفهوم یا داستان عکس صرف کند. اما معمولا ترکیبات با نسبت طلایی جذاب تر و حرفه ای تر هستند.
نگاه کردن را انتخاب کنید
اگر من یا شما صحنهای را با برد پیت به اشتراک میگذاشتیم، به سختی میتوانستیم با او روی پرده بنشینیم، مگر اینکه کاری انجام دهیم که واقعاً به خودمان استرس وارد کنیم!
فوکوس انتخابی راهی عالی برای برجسته کردن یک شی نمادین با یک شی نمادین کوچک در پس زمینه است. با نگه داشتن یک سوژه در فوکوس و محو کردن سوژه دیگر، می توانید بر یک موضوع بیشتر از موضوع دیگر تأکید کنید. این معمولاً با بررسی عمق میدان انجام می شود و واقعاً می تواند به کوتاه و جذاب شدن جمله کمک کند.
نیازی به گفتن نیست که این تکنیک برای عکاسی منظره و پرتره عالی است. اگر تصویر دارای یک موضوع اصلی و نقطه کانونی و هر چیز دیگری در آن باشد، چشم بیننده را مستقیماً به ترکیب شما می کشاند.
سادگی
وقتی در یک صحنه بزرگ غوطه ور هستید و اتفاقات زیادی در حال رخ دادن است، از خود بپرسید: "چه چیزی اینجا برای من جالب تر است؟" سعی کنید این را از خود بپرسید. و سپس تصویر بزرگ را بسازید.
ساده نگه دارید... آنچه را که می خواهید به بیننده نشان دهید. لازم نیست هر عکسی دارای پسزمینهای عالی با سه یا چهار سوژه باشد که به آسمانی دراماتیک منتهی میشود تا توجه بیننده را حفظ کند.
قوانین و روابط
قوانین و نسبت های "طلایی" زیادی وجود دارد که می توان از آنها برای برجسته کردن قسمت های جالب ترکیب در یک تصویر استفاده کرد. این نسبت ها با استفاده از خطوط و منحنی ها، قاب را به قسمت های مهم تقسیم می کنند.
هدف از این تناسبات کمک به قرار دادن عناصر در ترکیب بندی است که توجه بیننده را به خود جلب می کند و همچنین قرار دادن سوژه ها در گوشه ها و موقعیت های کادر برای جلب توجه بیننده است.
مارپیچ طلایی
مارپیچ طلایی روش دیگری است که مردم برای قاب عکس استفاده می کنند. منحنی از گوشه شروع می شود و از بالای قاب به سمت وسط و پایین حرکت می کند. مفهوم این است که اکشن و سوژه باید روی منحنی باشد و جالب ترین قسمت عکس شما باید در مرکز منحنی در قسمت چهارم کادر قرار گیرد.
مثلث های طلایی
مثلث طلایی یکی دیگر از تکنیک های ترکیب بندی است که توسط عکاسان برای شکستن یک صحنه و تاکید بر قسمت های خاصی از کادر استفاده می شود. این شامل کشیدن یک خط مورب از گوشه ای از تصویر به گوشه دیگر است و سپس دو خط دیگر از گوشه های باقی مانده این خط خارج شده و آنها را به هم وصل می کند. جایی که خطوط کوتاه با خط مرکزی بزرگتر برخورد می کنند باید خطوط جالب ترین قسمت های ترکیب بندی شما باشد.
مورب باروک و ماکابر
اگر شما یک مورخ واقعی هنر هستید، احتمالاً در مورد مورب های باروک و شیطانی شنیده اید.
مورب های باروک خطوطی هستند که در گوشه ها از راست به چپ کشیده می شوند. یک مورب شوم از چپ به راست در گوشه ها اجرا می شود. راحتتر است که آن را "X" روی قاب صداگذاری کنید، اما تقریباً به آن جالب نیست.
بازتاب پویا و پیش زمینه
دو موردی که من دوست دارم هنگام نوشتن عکس به دنبال آن باشم، نوردهی و محدوده دینامیکی است. همه جا به دنبال آب برای استفاده در عکس های خود باشید. انعکاس نه تنها به تصویر سوژه اصلی می افزاید (چه چیزی بهتر از یک سوژه پویا؟ دو تا از آنها!)، بلکه آب رنگ ها را از آسمان حفظ می کند و به تصویر تنوع می بخشد. نشاط مضاعفی می بخشد.
وقتی آب وجود ندارد، من به دنبال انواع پس زمینه پویا مانند تنه درختان قدیمی، تخت گل های وحشی، شاخ و برگ های جالب و زمین شکسته می گردم. بهتر از این، خطوطی در جلو وجود دارد که موضوع من را نشان می دهد.
اگرچه این نوع پسزمینهها معمولاً با عکاسی منظره همراه هستند، اما با کمی خلاقیت میتوانند برای کارهای شهری، عروسی و پرتره نیز عالی باشند. برای کارهای پرتره و محصول، پسزمینه نباید خیلی پویا باشد، اما مراقب باشید هرگونه حواسپرتی را که تمرکز را از سوژه اصلی شما دور میکند، حذف کنید.
تعارض
وقتی مردم اغلب به درگیری فکر می کنند، به تعادل بین روشنایی و تاریکی فکر می کنند. وقتی می نویسید، داشتن عکس در جیب بسیار مفید است، اما فکر کنید و راه های دیگری پیدا کنید که همه چیز می تواند متفاوت باشد.
کنتراست می تواند بزرگ و کوچک، قدیمی و جدید، زنده و مرده، گرم و سرد، سریع و آهسته باشد. راه های زیادی برای روایت داستان با عناصر متضاد به غیر از نور و تاریکی وجود دارد. به سوژه خود نگاه کنید، چیزهایی را پیدا کنید که با آن تضاد دارند و سعی کنید از آن به عنوان بخشی از ترکیب بندی خود استفاده کنید.
تکرار شکل
تکرار الگوها و اشکال یک راه فوق العاده برای ایجاد تصاویر جالب است. نکته کلیدی این است که آنها را خیلی خوب قاب کنید (قاب را پر کنید!) و مطمئن شوید که چیزهای جالب دیگر با الگو متفاوت هستند، مانند رنگ ها، بافت ها و کنتراست.
منبع: https://canon1.ir/%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-2/
- ۰ ۰
- ۰ نظر